PlugPlug Valkenburg: De mooiste gravelroute van Nederland?
- 21 apr
- 5 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 23 apr
Deze gravelroute doet de streek van de bekendste Nederlandse wielerklassieker aan, maar dan op onverharde wegen. Hoogtemeters in een oogverblindend mooie streek. Het ene landschapspareltje na het andere. En bijna constant champagnegravel. Zonder twijfel één van de allermooiste gravelroutes die ik al mocht maken!
Download de zeven routes van het Spring Classic Gravel pakket of lees verder onder de foto.
Alle info over de PlugPlug Valkenburg gravelroute
Startlocatie: Valkenburg (Nederland)
Route: 76 kilometer met 1150 hoogtemeters of 119 kilometer met 1900 hoogtemeters (je ontvangt beide GPX'en).
Wanneer fietsen: Mooi in elk seizoen!
Roadbook: Bij je download ontvang je een digitaal roadbook met alle info over de route, suggesties voor bevoorradingsplaatsen, enz.
Kostprijs: Deze route behoort tot het Spring Classic Gravel pakket. Je betaalt tijdelijk €39 in plaats van €70. Let op: deze routes kan je niet individueel aankopen, ook niet achteraf. Je kan deze routes enkel in dit pakket aanschaffen. Nu of nooit dus!
Parcoursbouwerparadijs
Na PlugPlug Zoniënwoud, PlugPlug Hoge Venen, PlugPlug De Veluwe en PlugPlug Taxandrië mag ik met deze gravelroute een nieuw gravelwalhalla in de Benelux ontsluiten. Tussen Maastricht en Aken ligt namelijk de natte droom van iedere gravelaar: een dens netwerk van vijfsterrengrindwegen waar maar geen einde aan lijkt te komen!
Dat gravelwalhalla is uiteraard ook een parcoursbouwerparadijs. Binnen de kortste keren vind je online tal van gravelroutes die dezelfde regio aandoen. Toch zal je op de fiets merken dat vele van die routes paden opnemen waar je met een gravelbike liever niet gezien wordt. Op sommige van die paden kan je zelfs een boete krijgen omdat je er helemaal niet mag fietsen. Op PlugPlug Valkenburg mag je er zeker van zijn dat de route 100% legaal is en op maat van de gravelbike!
Het routepakket bestaat uit een korte route van 76 kilometer en een lange route van 119 kilometer. Die tellen respectievelijk 1150 en 1900 hoogtemeters. De eerste vijfentwintig kilometer vallen de klimmetjes nog goed mee, maar daarna krijg je een zaagtandprofiel voor de wielen. De goede verstaander begrijpt dat er na elke prachtige beklimming meteen een duizelingwekkende afdaling volgt!
De landschapspracht doet je inspanningen wel snel vergeten. Wie Rondje Valkenburg op z'n palmares heeft, weet dat je hier op de koersfiets in een oogverblindend mooie streek kan ronddwalen. Op de gravelbike is de streek nog eens dubbel zo mooi. Terwijl je op asfalt nog vaak door de woonkernen moet, kan je op onverharde wegen bijna alle bebouwing vermijden. Dat betekent ook dat je veel minder bevoorradingsplaatsen voorbijkomt. Gelukkig vertelt het roadbook waar je kan bijtanken!
Ver buitenland zonder lelijke hoekjes
De eerste vijf kilometer lopen door de vallei van de Geul en zijn helemaal vlak. Daarna beklim je een gravelvariant van de Geulhemmerberg, om daarna twee gravelwegen parallel met de Bemelerberg te verkennen. Je zit hier dus midden in de finale van de koers, maar je waant je tussen de berggeiten in een ver buitenland!
De eerste twintig kilometer van deze route zijn zeker niet de zwaarste. Het percentage onverhard gaat richting de negentig procent en je komt op die korte afstand ook al aan 250 hoogtemeters, maar toch is dit allemaal slechts een voorproefje voor wat gaat komen.
Het parcours brengt je niet alleen langs krijtrotsen en mergelgroeves, maar ook langs de enige Amerikaanse militaire begraafplaats in Nederland. Wat verder duik je de velden en de fruitboomgaarden in. In het bloesemseizoen kijk je hier echt je ogen uit, maar ook op andere momenten kun je de streek op geen enkel lelijk hoekje betrappen. In dit prachtlandschap fiets je sowieso met een grote smile rond!
Het allermooiste panorama van Nederland
Pas vanaf kilometer 25 lijkt het hoogteprofiel op een slordig uitgeknipte verjaardagskroon met scherpe piekjes. Na een beklimming door een holle weg gaat het heel snel weer naar beneden. PlugPlug Valkenburg overlapt zelden met PlugPlug Zuid-Limburg, maar deze geniale afdaling wilden we je niet onthouden. Ondanks de naam gaat het vanuit het Onderste Bosch loeiend hard naar beneden. Eerst door de heide. Dan door een beukenbos. En dan door de velden. Je blik reikt tot het kasteel van Beusdael en het Drielandenpunt! Probably het allermooiste panorama van Nederland...
Uiteraard dient zich daarna meteen het volgende piekje van de kroon aan. De beklimming gebeurt langs dezelfde flank als de afdaling, maar dat betekent enkel dat je nog iets langer van dat panorama over Camerig kan genieten. Bestudeer op de foto zeker ook eens de kwaliteit van het grind. Dat is hier van de meest fijnzinnige soort. In Nederlands Limburg rolt men voor de gravel biker een witte loper uit!
Tot de top van de Gulperberg krijg je nog drie piekjes voor de wielen. Drie keer moet je de hellingsgraad trotseren. Drie keer mag je de zwaartekracht haar dinglaten doen. En dat allemaal in een prachtlandschap waar de tijd lijkt stil te staan. Wat een zaligheid om op deze grindwegen te zoeven!
Extra lus richting Vierlandenpunt
In de koers is de lus richting Drielandenpunt een absoluut hoogtepunt. De beklimmingen zijn er langer dan in de rest van Nederlands Limburg. De omgeving is er ook bosrijker. Probleem is dat je dat je in het gigantische Vijlenerbos enkel nog mag fietsen op mountainbikeroutes die vele gravelbikers te technisch zullen vinden. Een paar kilometers op asfalt dan maar? Dan ken je de Parcoursbouwer nog niet!
Als alternatief biedt PlugPlug Valkenburg namelijk een lange lus door Duitsland en België aan. Meer dan twintig kilometer door het Preuswald. Amper asfalt. Amper huizen. Amper mensen. Een heerlijke opeenvolging van op- en aflopende grindwegen van de allerlieflijkste soort!
Wie goed rondkijkt, ziet in het woud tal van grensafbakeningen staan. Tot vlak na de Eerste Wereldoorlog was het Drielandenpunt nog een Vierlandenpunt. Zie jij grensstenen van Pruisen of Neutraal Moresnet blinken? Of heb je meer oog voor de pracht van de natuur hier? Of voor de kwaliteit van het grind? Hoe dan ook: deze lus doet je beseffen dat je ook buiten Nederlands Limburg heerlijk kan grindfietsen!
De Keutenbijter
Om terug in Valkenburg te geraken, fiets je eerst door de buitenwijken van Aken. Het kolossale, brutalistische monster van het universiteitsziekenhuis zal je verbazen. Snel daarna trek je terug het lieflijke landschap van Nederlands Limburg in. In je verbeelding fiets je door Toscane. Alleen waaien hier geen cypressen, maar populieren.
Houd wel nog wat reserves over voor de brutale finale. Voor de Eyserbosweg vonden we een gravelvariant, maar de Keutenberg moet je op asfalt bedwingen. De aanloop is wel helemaal anders dan je gewoon bent op je koersfietsritjes. De bekendste en lastigste beklimming van Nederland zal héél plots voor je opdoemen. Boven draai je ook meteen rechts terug het gravel op. De naam van die gravelweg kan geen toeval zijn...
Het is nu nog maar tien kilometer tot in Valkenburg en toch zal je nog maar één kilometer asfalt voorgeschoteld krijgen. De GPX stuurt je eerst langs een enorm steile afdaling naar het allerlaatste klimmetje. Daarna mag je op een heerlijke gravelafdaling naar de vallei van de Geul zoeven. Daar wacht nog een kasteel en een heerlijk grindpad langs het meanderende water. Na al die capriolen is dat terrasje in Valkenburg oververdiend!
Tekst en route: Nick Schuermans Foto's: Pieter Stockmans en Nick Schuermans
Opmerkingen